ด้วยอาชีพที่ต้องเดินทางไปโน่นมานี่ตลอด ทำให้ได้ลองพาหะนะมาหมดแล้วทุกรูปแบบ แต่ที่รู้สึกผูกพันและใช่ สำหรับการเดินทางของผมมากที่สุด (เพราะบ้านอยู่ใกล้สถานี อิอิ) ก็ต้องนี่เลยคับ ..รฟท รถไฟไทย ปู๊นๆๆ ที่ไม่ว่ากี่ยุคสมัย เสน่ห์ของมันก็ไม่เปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะชั้นรถไฟชั้น 3 คับท่าน (และด้วยอะไรไม่ทราบ...ทำให้ผมต้องมาเจอชั้น 3 อีกแล้ว) เมื่อยๆ กับการนั่งทั้งคืน แต่ยังไงก็ยังสนุกอยู่ดี ง่ายๆ ชิวๆ เก็บบรรยากาศ
ท้องทุ่ง เขียวขจี ในฤดูฝน ลมเย็นฉ่ำในตอนเช้าๆ เสน่ห์ง่ายๆ แต่ดูดี
เอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนใคร ต้องนี่เลย ที่เก็บของบนหัว นั่งตรงไหนวางตรงนั้น
(จำได้มะ ตั้งแต่ตอนเรียนหนังสือมานะ-มานี ประมาณตอน ป.1-2 นี่แหละ)
กระเป๋าติดตัว กอดไว้กันหนาว (ใจ)
รองเท้า (ไม่ต้องกอด) ... ถอดไว้ก็ไม่มีใครเอา
ขายกาแฟร้อนๆ ตอนเช้าๆ กับเจ้าพนักงาน ที่ปฎิบัติหน้าที่อย่างไม่ลดละ อีกแป็บก็มีไก่ทอด หมูกรอบ ข้าวเหนียวร้อนๆ
ใกล้ชิดธรรมชาติ ในแบบที่เสี่ยง
อุปกรณ์ช่วยให้หลับสบาย ?
ถึงบ้านแว้ววววว อุตรดิตถ์และศิลาอาศน์ สถานีรถไฟที่ใกล้กันมากที่สุดในประเทศ (เพียง 2 กิโลเมตร)
สถานี"ศิลาอาสน์" ความคลาสสิคที่ไม่เคยเปลี่ยน
ท้องฟ้าอึมครึม ยามเย็น ที่หน้าบ้าน กับฟ้ามืดครึ้มสลัวๆ แปลงปลูกดอกไม้นานาพันธุ์ งานโปรดของแม่
เส้นสายของสายไฟ พาดไป-มา หลังโน้น หลังนี้ นี่คือชุมชน นี่คือบ้านเรา
สงบ และน่าอยู่
รอท่านมาร์ค ประธานาธิปดี เ้ย นายกอภิสิทธ์ ปิดประตูตอนกรูจะเข้าซะงั้น
โผล่หน้ามาทันเวลาพอดี
พระเจ้า น่าตืนเต้น เจงๆ THE KOP STAND เต็มทุกพื้นที่
บัตรด่วนแบบร้อนๆ
เห็นใครไม๊ ไม่เห็นหน้าเลย เห็นแต่เบอร์ สุดท้าย.. ตอเรสออกมาเอนเตอร์เทนผู้ชม 10 นาทีสุดท้าย ไม่งั้นเน่าแน่
ง่ายๆ แต่ดูดี
มาริโอ้ก็มา
สกอร์แบบมิตรภาพ กระชับมิตร
Carlsberg สู้กับเบียร์ช้าง ทีมชาติไทย (เหอๆ)
ที่ระลึก "This is Rajamangkhala" not Anfield
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา
รอพี่หนึ่งและน้องทิว
ขอบคุณทุกคนที่มีส่วนร่วมในภาระกิจอันน่าสนุกๆนี้ ประทับใจครับ
