ผ่านร้อน ผ่านหนาว ผ่านฝน (ซึ่งน้ำท่วมทั้งซอยประจำ 55) บัดนี้มันได้ถูกปลูกอย่างไม่ค่อยพิถีพิถันนัก ลงในดินแล้ว รากฝอยดีใจมากมายที่ได้เจอพื้นที่น้ำและอาหาร รากแก้วยังกำลังปรับสภาพ ใบใหม่เตรียมผลิบาน กิ่งก้านดูแข็งแรงขึ้น
แต่รู้ไหม.....ทั้งๆที่ดิน น้ำและอากาศในโลกใบนี้มันไม่เคยเปลี่ยน เหตุใดต้นกล้าะต้นนั้นมันถึงได้ดีใจ และภูมิใจซะเหลือเกิน กับการถูกปลูกลงในดินในครั้งนี้ ทั้งๆที่มันก็ไม่รู้หรอกว่าบนผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่ใบนี้ มันมีอะไรบ้าง ข้างล่างนั้นมืดมิด และหนาแน่น เต็มไปด้วยเศษหินดินทราย อีกทั้งเจอใส้เดือน หนอน และแมลงใจร้ายเหล่านั้น
แต่เหตุใดมันถึงดีใจเล่า
พื้นดินผืนกว้างที่จะได้เติบใหญ่ด้วยตัวเอง ดูจะเป็นคำตอบที่แสนธรรมดา
.........
แต่ผมรู้สึกว่ามันมากกว่านั้น ต้นกล้าต้นนั้นคิดอะไรได้บางอย่าง รากแก้วมันได้เริ่มหยั่งลึกลงไปแล้ว .....ข้างๆยังมีเพื่อนๆอีกหลายต้น ที่พร้อมจะเติบโตไปด้วยกัน
1 ปี กับต้นกล้าแห่งความฝันของผมนั้น ไม่ธรรมดา
Tree is not measured by How tall it could be... But on how deep the roots have grown....
ปล. การเขียนในครั้งนี้ ไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันฯ และบุคคลที่สามใดๆ เป็นความสมัครใจของผมเองครับ ขอบคุณพี่เซี๊ยะ พี่มะหมี่ เอ้ย มะเหมี่ยว ที่ช่วยเหลือมาตั้งแต่สมัคร กลับมาจากอิตาลีแล้วมาเติบโตเป็นร่มเงา ให้ต้นผมด้วยนะคร๊าบบบบบบ ...สู้สู้
